دنیا را قدم قدم با تو راه می روم

 در کوچه های ونیز

 قایقران خیال منی...

 در شیراز چشمت شعر می شوم  در هوای بهار نارنج

 در ساحل کاراییب ، هم رقص ...

 در پیچ چالوس ،شریک سرگیجه هامی

 سهم من  سیگار و وسوسه

 سهم من سکوت ممتد بی عبور

 بگو به من

 چرا چرا چرا این بزرگراه بزرگ نیست

 که سهم من از تو

 باران و بوسه

 سهم من سلام و سیب و ثانیه باشد

 کجا

 کدام چهارراه

 یک روز

 در تلاقی نگاه ما سبز می شود ؟!

 

 دلم بادبادکی ست در سرفه های  تهران

 نیستی و مدام  در دلم  باد می کوبد

 نیستی و دوریت ، زمستان باکو ست

 

 در این شعر هم شده

 بیا زوج هنری شویم

 فردای ما،

 روز فرد است