یلداست همه شبها وقتی که نیست

   صدای گام های تو٬ پشت پاییز در

 

پایه ی چوبی دار

سیب نخواهد داد...

صندلی ات را بردار !!!

 

حواس پرهای بالشم 

                                 حتا

پرت خواب و خیالت می شود

                                  شبی بیا

 

ماه

کمرش خم شده زیر بار شب 

به دیدارت هنوز اصرار دارد

 

و گونه هات

جنس آتش و شقایق شرم

حوالی چشمه ساران بی خشکسال چشم

 

شبی خدای من

- خدای آفتاب و باد -

تو را خواب دید و

ماه اتفاق افتاد...

 

گریزناک ز بیراهه های گیسوت

صعود میکنم به فتح البرز ابروت

رقص مژگانت آنگاه بید

چشم می گشایی

                           و ناگهان

                                      خورشید   !!!

 

سلام ...فقط همین